SENA
De SENA is een door de overheid aangewezen organisatie die de vergoedingen incasseert voor de ‘naburige rechten’. De vergoedingen worden door SENA overgedragen aan degene die de muziek ten uitvoer brengt. Het gaat hierbij niet alleen om de winkelruimte, maar ook om de kantoren en de werkplaats.
De vergoedingen worden door SENA overgedragen aan degene die de muziek ten uitvoer brengt. Deze ‘uitvoerende’ verkrijgt de rechten met betrekking tot onder andere opname en vertoning van de uitvoering.
De vergoeding die je aan de SENA moet betalen is afhankelijk van het aantal werknemers binnen uw bedrijf. Als je geen muziek ten gehore brengt, dan ben je geen vergoeding verschuldigd. Wel dien je dit op het opgaveformulier te vermelden.
Voor meer informatie kun je kijken op de website van SENA.
BUMA/Stemra
Ook BUMA/Stemra int vergoedingen voor het ten gehore brengen van muziek. In tegenstelling tot SENA int BUMA/Stemra de vergoeding voor de auteurs, op basis van het muziekauteursrecht.
BUMA/Stemra kan je een opgaveformulier sturen, waarop je dient aan te geven hoe vaak je muziek ten gehore brengt in de winkel. Op basis van deze opgave krijg je dan een factuur, die is gebaseerd op het muziekgebruik en het doel daarvan. Ook is het mogelijk om een overeenkomst voor het ten gehore brengen van muziek in jouw bedrijf met de BUMA te sluiten. Kijk voor meer informatie op de website van BUMA/Stemra.
Videma
Videma exploiteert de auteursrechten van filmmakers en producenten. Dit doen zij door het afgeven van vergunningen aan bedrijven die op enige wijze auteursrechtelijk beschermde videobeelden vertonen, bijvoorbeeld door video, DVD of televisie. Voor de vertoning dient een vergoeding te worden betaald die zoveel mogelijk is gebaseerd op het daadwerkelijk gebruik. Voor meer informatie kun je kijken op de website van Videma.
Stichting Reprorecht
De Stichting Reprorecht houdt zich bezig met het innen van vergoedingen voor het maken van fotokopieën van auteursrechtelijk beschermd werk. Deze regeling heeft geen betrekking op het scannen of downloaden van auteursrechtelijk beschermd werk. Ook een faxapparaat waarmee kopieën kunnen worden gemaakt of bijvoorbeeld een combinatie van scanner en printer, kan als kopieerapparaat worden aangemerkt. Heb je geen van deze apparaten, dan ben je sowieso geen vergoeding verschuldigd.
Bedrijven die beschikken over een kopieerapparaat betalen een vaste vergoeding, die gebaseerd is op de bedrijfsgrootte (aantal werknemers) en de bedrijfstak.
Indien je je niet kunt vinden in de hoogte van de opgelegde vergoeding, bijvoorbeeld omdat het kopieergedrag deze niet rechtvaardigt, kun je een individuele regeling treffen met de Stichting Reprorecht. Ook bedrijven die kunnen aantonen dat zij geen auteursrechtelijke werken kopiëren, hoeven de rekening niet te betalen. Meer informatie vindt je op de website van de Stichting Reprorecht.
VBW is het niet eens met wijze waarop wordt geïnd!
VBW kan zich niet vinden in de wijze waarop de auteursrechtenorganisaties de vergoedingen innen. In samenwerking met MKB-Nederland pleiten we al langere tijd voor aanpassing van de auteursrechtheffingen. Zo zou er één instantie en dus ook één factuur moeten komen voor alle auteursrechtvergoedingen die worden geclaimd. Ook zijn we van mening dat de wildgroei aan auteursrechtenorganisaties moet worden beperkt. Om tot een beter systeem te komen, voeren we overleg met de overheid en met diverse auteursrechtorganisaties.
Meer informatie?
Voor meer informatie kun je contact opnemen met Bram Rijkers, bramrijkers@vbw.nu.